Nog één keer achterom kijken, nog één keer zwaaien, dan is Peter Samwel vertrokken als voorganger van de Vrijzinnigen Bennekom.
Nog één keer achterom kijken, nog één keer zwaaien, dan is Peter Samwel vertrokken als voorganger van de Vrijzinnigen Bennekom. (Foto: )

Afscheid van een voorganger

Door Wout Schotsman

"Ik wil nog één stap maken!"

In een goed gesprek is het van belang dat je aan woorden en uitdrukkingen dezelfde betekenis hecht. Ooit hadden ze bij de Protestantenbond toch gewoon een dominee. Wat hebben ze nu bij 'de Vrijzinnigen'? Een predikheer? Nee? Een voorganger. Maar wat dan als een dame je opvolgt? Een predikdame? Een voor -'gangster' klinkt wat vreemd als je het een beetje Amerikaans uitspreekt.

Bennekom Het lukt maar niet om een ordelijk afscheidsinterview te hebben met Peter Samwel, tot voor kort voorganger van de Vrijzinnigen Bennekom. Het gesprek stuitert van de ene kant naar de andere kant. Van "Het is tijd om te gaan" naar "Ik had nog wel in Bennekom willen blijven". Hoe zit dat? Bedoelt hij nu hetzelfde als ik denk dat hij bedoelt?

"Ik heb er genoeg van!"

Hij haast zich om die opmerking toe te lichten. "Nee, zeker niet van Bennekom. Alleen maar hulde voor de mensen van Vrijzinnigen Bennekom. Ik ben van Bennekom gaan houden. Maar mijn lief woont In Zwijndrecht, met haar zoons en haar bedrijf. Daarom hebben we een vakantiehuisje gekocht om vaak op de Veluwe te kunnen zijn." Dan vertelt hij over zijn ervaringen met het Landelijk Bureau van de Vrijzinnigen: " Het personeelsbeleid heb ik als onvoldoende beleefd. Er blijkt weinig aandacht voor de voorganger als mens en voor wat die te vertellen heeft. Is dat angst? Ik kan niet anders dan nu vertrekken".

"Ik wil nog één stap maken".

In de Achterhoek werkte hij 7 jaar voor de Vrijzinnigen en nu al weer 5 jaar in Bennekom. De Bijbel, als levensboek, is zonder twijfel al die jaren belangrijk geweest. Vrijzinnig betekent voor hem echter dat je naar verbinding zoekt tussen de waarden van het overgeleverde christendom en andere religies en de moderne spiritualiteit. Hij vindt het jammer dat hij er onvoldoende in is geslaagd om vanuit de Vrijzinnigheid precies die brug te slaan. Hij wil graag nog één stap maken in die richting, in persoonlijke vrijheid nu, en dus los van wie of wat ook. Hij vertrouwt erop zo betere kansen en mogelijkheden te krijgen.

Oude vormen sterven uit…

Hij is ervan overtuigd dat de Vrijzinnigen en ook de kerken, hun gebouwen uit moeten gaan, in plaats van elke week met dezelfde 50-plussers bij elkaar te komen. In contact gaan met anderen, met jongeren, met mensen met de wijsheid van ouderen, met mensen die veel breder geïnteresseerd zijn. In Bennekom kon daaraan gewerkt worden, soms zelfs samen met de kerken, bij voorbeeld in de Maand van de spiritualiteit. Of in de 'kroeg', met het Café van Verdieping, waar sommige, vaak spirituele, onderwerpen een volle bak trokken. Hij is dankbaar dat dit kon in Bennekom. Bennekom is sowieso, landelijk gezien, één van de beste plekken om te zijn voor een Vrijzinnige. Maar nu moet hij toch echt gaan. Nog één stap proberen te maken, al is hij 66. Nog één keer achterom kijken, nog één keer zwaaien. Dan is hij weg.

Meer berichten