Ds. Gilles neemt afscheid op 25 januari. Haar laatste preek in de Brinkstraatkerk: op 27 januari om 10.00 uur.
Ds. Gilles neemt afscheid op 25 januari. Haar laatste preek in de Brinkstraatkerk: op 27 januari om 10.00 uur. (Foto: )

Dominee Agnès Gilles naar Ede

Door Wout Schotsman

Huilend kwam ze thuis vanuit het Johannes Fontanus College. "Wie niet gelooft dat alles van God komt, gelooft niet!", was haar voorgehouden. Dat vond ze een vreselijke gedachte. Oorlogen, hongersnood... dat zou allemaal van God komen? Zo kon de God in haar hart toch niet zijn?

BENNEKOM - Nu nog heeft Agnès Gilles moeite met mensen die alles zeker weten, die weten wat God vindt, wat van God moet en vooral wat van God niet mag. Ze was 25 toen ze dominee werd en voor haar eerste gemeente stond. Op zondag een preek, op maandag een begrafenis. Later een begrafenis van een doodgeboren kindje. Je bent 25. Hoe doe je dat? Ze belde een vriendin die al een aantal jaren dominee was. Die praatte haar er doorheen. Daar leerde ze ook van dat dominees niet huilen, al schreeuwen de tranen dat ze eruit willen.

In witte toga

Twaalf jaar geleden stond ze in Bennekom, in haar witte toga, tussen twee oudere dominees, de ene in zwarte toga, de ander in een zwart pak. Of dat moeilijk was, als vrouwelijke dominee? Nee, ze is nog dankbaar voor hoe ze is ontvangen. Nou ja, dominee Tjitske Ferwerda had de weg voor haar wel geëffend.

Agnès Gilles was gevraagd om naar Bennekom te komen, vooral met de opdracht om de jongeren voor de kerk te behouden. Dat betekende veranderingen doorvoeren. Niet preken in de tale Kanaäns, maar spreken in de taal van de mensen, niet alleen orgelmuziek, maar ook eens muziek van de jongeren zelf. Alles met als uitgangspunt de bijbel. Daar zitten waarheden in. En houvast, zingeving, troost, bemoediging, spiritualiteit.

"We hebben als kerk best wat te bieden", zegt Agnès overtuigend. 'Rituele begeleiding'... dat is eigenlijk een taak van de kerk. Iedereen heeft soms behoefte aan ritueel, bij trouwen, bij overlijden, bij kantelmomenten in je leven. 't Moet niet al te kerkelijk worden, bij een uitvaart bij voorbeeld. Iedereen heeft al zijn eigen verdriet. Als dominee breng je geloof, hoop en liefde!"

Weg witte toga

Toen was ineens die witte toga er niet meer. Waarom niet? Ze lacht: "Ik kreeg hem terug van de stomerij dat ze de volgende keer de naden niet meer konden garanderen"... Dan serieus: "Dat was voor mij een kantelmoment. Op mijn 25-ste had ik de toga nodig om te laten zien wie de dominee was. Na 20 jaar kon ik mezelf zijn. De dominee had de toga niet meer nodig.

En dan straks Ede? Een lichte zucht: "Ik ben dankbaar voor de prachtige periode van 12 jaar in Bennekom. Hier mocht ik groeien. Toch ben ik toe aan een nieuwe uitdaging om lekker in mijn vel te zitten. Spannend! Een kerkelijke gemeente in een stedelijke omgeving is toch heel anders dan in het dorp Bennekom. Meer divers. Overigens: voor de gemeente in Bennekom is een nieuwe wind ook wel goed. Ze verlaat Bennekom met een goed gevoel: "Ik hou van de mensen en de mensen houden van mij!"

Meer berichten