Harry van Roekel: zijn spiegelbeeld toont een andere kant van hem. Is zijn spiegelbeeld misschien toch een beetje de hoofdpersoon van zijn boek? Een leven vol literatuur, muziek en beeldende kunst…
Harry van Roekel: zijn spiegelbeeld toont een andere kant van hem. Is zijn spiegelbeeld misschien toch een beetje de hoofdpersoon van zijn boek? Een leven vol literatuur, muziek en beeldende kunst… (Foto: )

De jongen van het Veluwse zand

Door Wout Schotsman

BENNEKOM - Harry van Roekel kan het weten. Hij is zelf een jongen uit het zand. Van de Veluwe dus. Van boven de grote rivieren. "Van de stuwwal", zegt hij. Hé, dat komt bekend voor. Stuwwal. Zijn de bulten ten oosten van Bennekom niet een stuwwal? Speelt zijn nieuwe boek dus in Bennekom? Harry lacht: "Nee, het boek is niet autobiografisch. Het zijn niet mijn avonturen. Maar je schrijft natuurlijk altijd vanuit je eigen kennis, vanuit je eigen ervaringen. Mijn vrouw zegt dat ze veel herkent in het boek!"

Zijn boek 'ZAND' ligt vanaf deze week bij Novita in de winkel. Wat brengt een autochtone Bennekommer ertoe een boek te schrijven? Een tweede boek zelfs al...Wie is eigenlijk die Harry van Roekel zelf? Dat laatste is een intrigerende vraag als je bedenkt dat je nog maar net de eerste bladzijde van het boek hebt omgeslagen, als de hoofdpersoon van het verhaal dodelijk verongelukt. Hij is dus zelf niet de hoofdpersoon, hoewel...

Harry groeide op in Bennekom en werd opgevoed in het zware geloof van de Veluwe. Dat geloof is niet vrolijk. Nee, het boek is zeker geen Bennekomse versie van 'Knielen op een bed violen'. Hij was wel een beetje bang voor zijn strenge vader, maar naarmate hij ouder werd, besefte hij ook veel aan zijn vader te danken te hebben.

In zijn middelbare schooltijd kwamen de twijfels en begon de strijd. De eerste twee jaar vond hij nogal 'doods'. Totdat zijn leraar Nederlands hem stimuleerde om boeken van Hubert Lampo te lezen. Dat opende een andere wereld. Daarmee begon de worsteling. De leer dat hij zondig was en dat de hel waarschijnlijk zijn toekomstige woonplaats was, maakte hem niet gelukkig. Via conflicten en protest, kwam hij tot de conclusie dat God zo niet kon zijn. Hij verliet het geloof niet. Integendeel. Maar in zijn geest ontstond een andere God en een geloof in het goede van de mens.

In het dagelijks leven ging hij zijn eigen gang, ging hij tekenen en was zijn portfolio toereikend voor de kunstacademie. Als tekendocent werkte hij vele jaren aan de andere kant van de rivier. Zo leerde hij de mensen van de klei kennen. Heel ander volk! Hij hield het geloof vast, maar de worsteling bleef. Die worsteling is terug te vinden in zijn boek. De twee hoofdpersonen in de roman, Rogier en Stef, zijn hun hele leven dikke vrienden en hebben soms pittige discussies, ook over de worsteling met het geloof. Als Rogier zijn oude vriend – ze zijn beiden 77 – een openhartige brief schrijft, volgt een grimmige discussie die Rogier abrupt afbreekt. Als hij daarna in verwarring de zandwal afrijdt en niet oplet, verongelukt hij. Dat is het verrassende begin van het boek: de dood van de hoofdpersoon. Toch komen er dan nog 300 boeiende bladzijden.

Meer berichten




Shopbox