<p>Tien Bennekomse basisschooldocenten. Wat een prachtig moza&iuml;ek!</p>

Tien Bennekomse basisschooldocenten. Wat een prachtig mozaïek!

(:)

Tien onderwijzers: hun rapport

In de afgelopen 8 weken schreven we in het Bennekoms Nieuwsblad over tien Bennekomse onderwijzers, tegenwoordig basisschooldocenten genoemd. Maar allemaal hebben ze heel bewust gekozen voor ‘het onderwijs’, sommige meteen, als beroepskeuze, een enkeling later, maar even gedreven. Dit rapport heeft niet de bedoeling elke docent een cijfer te geven alsof elk gesprek een toets was. We willen graag wat overeenkomsten en verschillen beschrijven. De gesprekken waren onderzoekend, naar hoe en waarom en naar het antwoord op de vraag “Wat drijft een basisschool docent?” Voor gedrevenheid krijgen ze hoge cijfers.

Door Wout Schotsman

Bennekom. Het woord ‘gedreven’ kwam in elk gesprek wel even aan de orde en als dat woord niet uitgesproken werd, dan was het wel merkbaar tijdens de gesprekken. Al in het eerste gesprek, met Geurt Driessen van de Eben Haëzerschool, troffen we een docent die een tijdlang directeur was, maar het lesgeven zo miste dat hij het directeurschap opgaf om weer les te kunnen geven. Dat is een parallel met Roel Kieft die ook bijna 40 jaar in het onderwijs zit en doelbewust koos voor het lesgeven. Die gedrevenheid bouw je kennelijk op als je eenmaal in het onderwijs zit. Niemand gaf de indruk ooit nog eens iets anders te willen gaan doen.

Identiteit

We hebben in Bennekom zes bijzondere scholen en één openbare school. Bij de Kraatsschool en bij de Eben Haëzer werd nadrukkelijk gewezen op de identiteit van de school, die voor de ouders veelal een belangrijke reden is om hun kinderen naar die school te sturen. Die scholen zijn meer dan de andere ‘streekscholen’. In het gesprek met meester Marcel van den Busken, directeur van de openbare basisschool De Prinsenakker, werd de identiteit ’openbaar’ even hard verdedigd: “Onderwijs moet voor iedereen toegankelijk zijn ongeacht bijvoorbeeld religie of herkomst en kinderen moeten zoveel mogelijk gelijke kansen krijgen,”

Complexe maatschappij

In alle gesprekken kwam aan de orde dat de huidige, digitale, maatschappij complex is en dat het belangrijk is de leerlingen daarop voor te bereiden. Grappig is te constateren dat leerkrachten soms het gevoel hebben dat de leerlingen zo nu en dan digitaal vaardiger zijn dan de leerkrachten zelf. Allemaal hebben ze zich in het afgelopen jaar meer digitale vaardigheden moeten aanleren om te kunnen lesgeven in coronatijd. Kinderen die gewend waren te ‘gamen’ hadden de digitale manier van lesgeven vaak snel onder de knie. De zorg is overigens niet of de kinderen wel voldoende digitaal vaardig zijn, maar hoe ze omgaan met de gevaren van de digitale samenleving. Kinderen leren elke dag van alles, zeker ook buiten de school.

Goed in hun vel?

Verscheidene keren werd benadrukt hoe belangrijk het is dat leerlingen goed in hun vel steken. Dat kwam aan de orde tijdens het gesprek over het Eureka-onderwijs van de Prinsenakker. Als kind wil je het leuk hebben op school, maar ook uitdagingen hebben, het gevoel hebben aan het eind van de dag dat je iets geleerd hebt. Voor de Eureka-docenten betekent dat ruimte geven aan heel veel meer dan rekenen en taal, dat ze razendsnel onder de knie hebben. Dat is dus uitdagingen bieden als lesmethode... Uitdagingen is een woord dat veelvuldig voorkomt in de gesprekken. Juf Hennie Tollenaar (op latere leeftijd juf geworden) zoekt ook naar uitdagingen. Ze vertelt dat ze elke ochtend begint met “Kom, we gaan er een leuke dag van maken!” en aan het einde van de dag is er dan ook de vraag aan de klas of het een leuke dag was. Die vraag alleen al kan tot goede gesprekken leiden. Juf Hennie Pes van de Alexanderschool houdt zich beroepshalve bezig met klassen waarin het stroef loopt tussen leerlingen en leerkracht. Ook zij benadrukt dat de kwaliteit van het onderwijs mede afhankelijk is van het goed in het vel zitten van leerkrachten èn leerlingen. Meester Roel Kieft van de Wilhelminaschool bevestigt dat door te zeggen dat het beste rapportcijfer dat een leerkracht kan krijgen, de glimlach van een leerling is. 

Management

Het was toeval, maar bijzonder dat het gesprek met Lianne Portier volgde op het gesprek met Geurt Driessen. Geurt was directeur, stopte daarmee en ging weer lesgeven; Lianne was directeur van een basisschool maar zocht de uitdaging van het doen slagen van een fusie tussen twee scholen. Dat betekende juist niet lesgeven, maar bezig zijn met van 2 scholen er één te maken. En om van de docenten van 2 scholen een hecht team te maken. Want, is haar stelling, als het team niet goed draait, draait de school niet goed. In Juf Hennie Tollenaar, van de Julianaschool, die nu heet De Plataan, locatie Halderweg, vindt ze een gedegen bondgenoot. Hennie snakt naar het moment waarop alle leerlingen en het hele team gehuisvest zijn in het gerenoveerde gebouw aan de Platanenlaan. 

Wegwijzer

Dan is het plotseling zover. Leerlingen zitten in groep 8 en weten in het begin van het jaar al dat ze aan het eind van het jaar afscheid zullen moeten nemen. Voor de een is dat een hoopvol vooruitzicht, Eindelijk groot… Voor de ander is er nog aarzeling. Toch wel eng om zonder de juf of de meester de wijde wereld in te moeten. Voor de leerkrachten is het ook een bijzonder moment. Zouden we ze goed voorbereid hebben op die complexe wereld? Hebben we ze de nodige vaardigheden bijgebracht om het zelfstandig te redden? Bij juf Lianne in haar directeurskantoor staat een soort wegwijzer, met 6 woorden: zelfstandig, initiatiefrijk, respectvol, authentiek, nieuwsgierig en verantwoordelijkheid. Welke identiteit de scholen ook hebben, de doelstellingen bevatten die 6 woorden of synoniemen ervan.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden