<p>Henk Gijsbertsen, leefde 49 jaar elke dinsdag in het verleden van Bennekom. Nu mag hij er wandelen&hellip;.</p>

Henk Gijsbertsen, leefde 49 jaar elke dinsdag in het verleden van Bennekom. Nu mag hij er wandelen….

(Foto: Foto en bewerking: Wilko Gijsbertsen)

Verhoging pensioenleeftijd tot 90 jaar

Zijn er nog geheimzinnige, verborgen plekjes in Bennekom? Bijna niemand weet van het bestaan en helemaal niemand weet wat er wordt uitgespookt? Ja zeker, achter een smal, wat verborgen deurtje, is een hoge, steile, ongemakkelijke trap. Dan, achter weer een deurtje, vind je het foto-archief van de Historische Vereniging Oud-Bennekom. Sinds mensenheugenis zit daar op dinsdag het ijzeren geheugen van Oud Bennekom.

Door Wout Schotsman


Bennekom. Als lokale (soms) onderzoeksjournalist moet je je ook durven wagen op geheimzinnige plekken. Hij heette me welkom, deed dat deurtje open dat me niet eens was opgevallen en terwijl ik me stevig vasthield aan de trapleuning, ging hij me in hoog tempo voor. Toen ik hijgend bovenkwam, zat hij al op zijn plek, tot mijn verbazing niet met een hoop papieren voor zich, maar achter een blauw oplichtend computerscherm.

Henk zou wel willen wandelen in de Dorpsstraat van 1880

Hij heet Henk Gijsbertsen en ik spreek vandaag met twee van zijn medewerkers, Henk van Amerongen en Kees Vos. Zij hebben me beloofd wat anekdotes te vertellen over Henk, die op 1 mei 90 wordt en dan zowat een halve eeuw verantwoordelijk is voor het fotoarchief van de Historische Vereniging Oud-Bennekom. Ze lachen om mijn anekdote over de trap. Ze hebben al zo vaak tegen Henk gezegd: “Doe nou eens kalm aan. Je valt nog eens van die trap!” Maar Henk is gewend alles te doen op zijn manier en daar is hij maar moeilijk vanaf te brengen.

Computers

Kees Vos is in 2003 als vrijwilliger begonnen bij het fotoarchief. Henk Gijsbertsen was er toen al sinds mensenheugenis. Kees kreeg als taak het digitaliseren van het archief. Ondanks zijn al gevorderde leeftijd zag Henk Gijsbertsen daar de voordelen van en leerde zelf ook met de computer omgaan. Het is een computer met zo’n grote toeter, maar toch... Hij had strenge richtlijnen. Als Kees een foto uit een zakje haalde om die te scannen, dan moest die foto wel terug in het zakje rechtsboven en niet in het zakje linksonder. Oei! Foei! Vrijwillige medewerkers Kees en Henk zijn overigens vol bewondering hoe Henk Gijsbertsen zich het met een computer werken eigen heeft gemaakt. Hoewel hij nog heeft meegemaakt hoe de eerste auto’s in het straatbeeld verschenen, is hij niet in die herinneringen blijven hangen, integendeel hij heeft zich steeds aan al die veranderingen aangepast. Hij heeft talloze lezingen gehouden, ooit met dia’s (moet ik voor onze jonge lezers nog uitleggen wat dia’s zijn?) maar tegenwoordig met PowerPoint- presentaties. Eén ding is hetzelfde gebleven… als Henk eenmaal aan het vertellen is over de geschiedenis van Bennekom, dan is de avond te kort. De verhalen worden overigens steeds langer en steeds mooier!

Geheugen

Als binnen de HVOB iemand iets wil weten, dan wordt dat aan Henk Gijsbertsen gevraagd. Dat zullen ze missen als hij op 1 mei aanstaande 90 wordt en zichzelf dan eindelijk met pensioen stuurt. Eigenlijk zouden ze zijn herseninhoud op een externe harde schijf moeten zetten... Hij heeft overigens veel van zijn kennis opgeschreven, stelt Henk van Amerongen ons gerust. Meer dan 100 artikelen in het HVOB-blad ‘De Kostersteen’! De enorme kennis van Henk is ook ingezet voor de straatnamencommissie van de gemeente Ede, om de historische achtergronden van straatnamen toe te lichten bijvoorbeeld. Zo was ooit de naamgeving van ‘paden’ aan de orde, bijvoorbeeld van het Hondepad. Burgemeester Van der Knaap vond dat geen goede naam. “Hondepad? Nee, dat doen we niet Henk!” Toen kwam Henk met historische documentatie dat dat pad al zo genoemd werd, in de vorige eeuw, toen het nog door liep tot aan de Wildekamp. Dan capituleert ook burgemeester Van der Knaap en op gezag van Henk wordt dat pad dan ook formeel zo genoemd. Het straatnaambordje staat daar elke dag van te getuigen.

Hanske

Zoveel vrijwilligerswerk, nu al 70 jaar lang? Een kwestie van een vrouw kiezen die dezelfde hobby heeft. Zijn echtgenote, Hanske, is actief voor het Kijk en Luistermuseum. Zij weet alles van de kleding van toen, van de baaien rokken en de boezeroens. Henk is al twee keer geridderd. Wie overkomt dat nou? Overigens zegt hij zelf dat die tweede medaille eigenlijk voor Hanske was. Henk en Kees zijn het roerend eens. Als iemand het verdient om voor de derde keer geridderd te worden, dan is het Henk Gijsbertsen wel.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden