<p>Leerlingen van Basisschool De Plataan leggen bloemen bij het monumentje voor de hier ge&euml;xecuteerde gebroeders Van Steenbergen.</p>

Leerlingen van Basisschool De Plataan leggen bloemen bij het monumentje voor de hier geëxecuteerde gebroeders Van Steenbergen.

Lieve Martijn en Elbertus….

De zonnige ochtend van 13 april 2021. Helderblauwe lucht, maar een koude Noordenwind. In de verte zijn heldere kinderstemmen hoorbaar. Dan wordt het stil. Zwijgend komen kinderen aan wandelen. Anneke Nagtegaal, de voorzitter van de Stichting Bart van Elst, gaat ze tegemoet, loopt mee en vraagt ze in een kring om het monumentje te komen staan. Dan wordt het weer stil. Heel stil.

Door Wout Schotsman

Bennekom. Anneke vertelt hoe blij ze is dat De Plataan, de traditie van de oorspronkelijke school vasthoudt, het monumentje heeft geadopteerd en elk jaar op 13 april met groep 7/8 naar het monument komt en daar de gebroeders Van Steenbergen herdenkt. Een vraag aan de kinderen: Wat voor woorden horen er bij oorlog? Ja, vijand, bang zijn voor, mensen in het verzet, verraders, heulen met de vijand… En wie is er bang aan het eind van de oorlog, als je de tanks van de geallieerden hoort aankomen? De verraders?

Afscheidsgroet voor de broers Elbertus en Martijn

Dan vertelt Anneke hoe deze traditie is ontstaan. Dat meester Van de Pol, die in het verzet Flip heette, ieder jaar met zijn leerlingen naar deze plek waar hij de lichamen van de gebroeders Van Steenbergen heeft gevonden en waar hij kruisjes in twee berken heeft gekerfd om de plek te kunnen terugvinden. Wat gebeurt er als de verraders bang worden, na de oorlog, dat de verzetsstrijders zullen vertellen dat zij verraders waren? Dan zijn ze bang en dan schieten ze verzetsstrijders dood, al is het een paar dagen voor de bevrijding. Anneke noemt dat dan ook niet executie, maar moord.

Herinneringsboek

Na 2 minuten stilte worden er bloemen gelegd bij het monumentje en wordt een gedicht voorgedragen. De kinderen hebben nog een verrassing. Ze hebben allemaal een tekening gemaakt over deze herdenking. De tekeningen zijn geplastificeerd en gebundeld tot een boekje. De tekeningen zijn eigenlijk allemaal een afscheidsgroet voor de broers Martijn en Elbertus van Steenbergen. Het boekje ligt voorlopig ter inzage bij het monumentje en verdient gearchiveerd te worden als een bijzonder document.

Ontroerend

De tekeningen van de kinderen zijn vaak ‘portretjes’ van het monument: een stapeltje stenen, twee bomen met een kruisje erop, hartjes en het internationale vredesteken. De teksten erbij zijn ontroerend. Zo vinden we al voorin het boekje een tekening van de stenen en 2 kruizen met de namen Martijn en Elbertus erop en met de tekst We zullen jullie nooit vergeten! Na een tekening van het monumentje staat met vette letters ‘Rust Zacht’. Op een volgende pagina geen tekening, maar de tekst Lieve Martijn en Elbertus, ik vind het heel naar voor jullie en jullie familie. Sterkte. R.I.P. Op een tekening staan 2 geblinddoekte en geboeide mannen met de Nederlandse vlag erboven. Aan de andere kant een boze man met de Duitse vlag erboven. Zonder veel woorden zegt soms het meest: een lichtblauw hart met daarin: ‘’Bedankt Elbertus en Martijn”.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden