<p>Het Land van Peelen, tijdens een frisse ochtendwandeling gefotografeerd, &lsquo;van onder naar boven&rsquo;.</p>

Het Land van Peelen, tijdens een frisse ochtendwandeling gefotografeerd, ‘van onder naar boven’.

(Foto: )

Op de grote stille heide

Elke tijd heeft zo z’n eigen woorden die kenmerkend zijn voor die tijd. In het decennium waarin wij leven zou ‘energietransitie’ wel eens heel kenmerkend kunnen zijn. Zonder dat woord te kennen, hebben onze senioren al diverse transities meegemaakt. Brandde na de Tweede Wereldoorlog de kachel thuis op steenkool, door de sluiting van de mijnen in Limburg kwam de transitie van steenkool, via olie, naar aardgas. En nu moeten we weer van het gas af…

Door Wout Schotsman

Bennekom - Deze mijmering ontstond na een wandeling rond ‘Het Land van Peelen’. Iedere Bennekommer zal dit terrein kennen, zonder dat hij het weet wellicht. Want we gaan toch allemaal wel eens via de Dikkenbergweg naar de Panoramahoeve? Als je tegen de hucht op gaat, krijg je op een gegeven moment een groot open stuk aan de linkerkant: glooiend akkerlandschap, vaak begroeid met mais, de laatste tijd als grasland, waar schapen grazen. Ooit, nog niet zo heel lang geleden, liep er een pad, dwars over die akker, naar het natuurgebied, ‘daar beneden’.

Groen of paars?

Een Veluwse witgewolde kudde hoort toch thuis op de paarse heide? Al wandelend bespraken we hoe prachtig het zou zijn als het Land van Peelen niet langer een agrarische bestemming zou hebben, maar een transitie (daar hebben we het!) tot open natuurgebied zou ondergaan. Dan sloot het aan op het natuurgebied aan de noordkant, (met het bekende ‘mierenreservaat’) en aan de zuidkant op de Bennekomse bossen. Een open gebied, met paarse heide, fraaie paden, plezierig woongebied voor slangen, hagedissen, vlinders, Met verstopplekken voor wat groter wild als dassen, reeën, konijnen. Met een enorme hoeveelheid aan bosplanten. Kortom: een biodiversiteit die vele malen groter is dan die van grasland. Ach, dromen is zo mooi…

Het begin is er

In het Binnenveld hebben we gezien dat een transitie van grasland naar natuurgebied mogelijk is. Het duurde jaren en er was volhardende inzet nodig en welwillende samenwerking van eigenaren, burgers en instanties als Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten, gemeente en provincie. Voor wat betreft ‘Het Land van Peelen’ is het begin er: een groep van liefhebbers van dit gebied, die zich er terdege van bewust zijn dat het een lange weg kan zijn, naar die gewenste transitie.

Die groep liefhebbers heeft een brief geschreven aan de eigenaar van het gebied en hoopt binnenkort daarmee een gesprek te hebben. Het zou al geweldig zijn als gezamenlijk besloten zou kunnen worden tot het instellen van een gedegen onderzoek naar de historische waarde van het terrein, maar vooral ook naar de bijdrage die het gebied zou kunnen leveren aan de biodiversiteit, door een ecologische verbinding te vormen tussen twee natuurgebieden... De droom is er. Het begin is er. Straks een onderzoek en een plan en dan aan het werk? Een stevige klus.... Wie weet wat onze dorpsgemeenschap hiervoor nog kan betekenen!

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden