<p>Mevrouw Van Manen &ndash; van de Kamp, gaat voor de foto graag even in haar bloementuin zitten. Niet te lang. Het is kouder dan het eruit ziet.</p>

Mevrouw Van Manen – van de Kamp, gaat voor de foto graag even in haar bloementuin zitten. Niet te lang. Het is kouder dan het eruit ziet.

(Foto: )

Bennekom is zo groot geworden

“Bennekom is zo groot geworden”, zegt Jacoba Clezina – Koos van Manen, geboren van de Kamp, als we het gesprek beginnen met de opmerking dat ze ongetwijfeld veel over Bennekom kan vertellen. Tja, als je het vergelijkt met het Bennekom van vroeger… Ze werd op 4 september 1930 geboren op de boerderij ‘Beringhem’ en is nu dus al een tijdje 90. Er komt ook nog iemand van Oud Bennekom, die haar verhaal wil opschrijven. “Laten ze maar komen. Ik hoor wel wat ze willen weten!”

Door Wout Schotsman

Bennekom - Hoeveel Bennekommers zouden nog weten dat er ooit een boerderij stond op de plek van het latere ‘Beringhem’? Sterker nog, Beringhem staat er nog wel, maar het is al lang Beringhem niet meer, althans niet het bejaardencentrum later verzorgingstehuis waar oudere Bennekommers woonden en verzorgd werden. Doordat Bennekom zo groeide moest mevrouw Van Manen een paar maal verhuizen. Toen ze trouwde verhuisden ze naar de Halderbrinkweg, waar ze bij Opoe en Opa Van de Kamp gingen wonen. Dat was nog dichtbij. In 1975 verhuisden ze naar de boerderij ‘De Nicolaashoeve’ aan de Langesteeg, waar ze nu nog woont. Ze moppert niet over ‘vandaag de dag’, maar ze is zo nu en dan wel verbaasd, zoals wanneer ze het heeft over de kinderen en de kleinkinderen. En vooral over de achterkleinkinderen: “Ze hebben altijd geld in de zak. Hoe komen ze daar aan? Ze werken nog niet eens. Wij moesten thuis werken: melken en hooien!” Het is een forse reeks nageslacht: 15 kinderen, 33 kleinkinderen, 13 achterkleinkinderen en nog 3 op komst!

Harsloruiters

Op de boerderij hadden ze altijd een hengstenstation. Dat is later overgenomen door 2 van haar zoons. Toen was ze nauw betrokken bij de Harsloruiters. Op de boerderij werd les gegeven. De Harsloruiters konden altijd bij haar op de boerderij terecht. Ze is ooit nog erelid geworden. Ze was goed in ‘peerd sturen’. Lang heeft het vaandel van de Harsloruiters nog bij haar gestaan. Dat heeft ze aan het Kijk en Luistermuseum gegeven. Daarom heeft ze daar nu levenslang gratis toegang. Mevrouw Van Manen vraagt zich even af of ze nog de enige is van de Harsloruiters. Nee, Jannie van Amerongen is er ook nog. Dan rukt ze zich los van de vele herinneringen die tijdens het gesprek bij haar opborrelen: “Ach, waar maak ik me druk over… Die tijd is toch al lang geweest!”

Oma Koos

De kinderen, daar is ze trots op. Ze komen allemaal bij ‘Oma Koos’. Ze hebben allemaal werk. En de eerste heeft al AOW gebeurd. Met uiteindelijk 15 kinderen had ze het druk. Bovendien een eigen bedrijf en 20 jaar Opoe bij haar in huis en tot het einde verzorgd. De boerderij is nu van zoon Theo. Geen Harsloruiters meer, wel fokmerries en kalveren. Dan is ze toch nog even kritisch op de wereld van nu: “Wat blijft er over van de boeren? Ze pikken alles van ons af.” Hoewel het frisjes is, wil ze voor de foto graag in haar geliefde bloementuin zitten.

Wij moesten thuis werken: koeien melken en hooien.....

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden