<p>Een wachtkamer met zachte leren stoeltjes en originele schilderijen, grote bos bloemen op het bureau &ndash; toch het bureau van een huisarts...</p>

Een wachtkamer met zachte leren stoeltjes en originele schilderijen, grote bos bloemen op het bureau – toch het bureau van een huisarts...

(Foto: )

De diagnose van… Leon van Etten

Het was coronazomer. De ernst leek af te nemen. Het Bennekoms Nieuwsblad gaf Bennekomse predikanten de gelegenheid hun zomerboodschap door te geven. In deze coronaherfst waarin de ernst stevig toeneemt praten we met Bennekomse huisartsen over hun ‘diagnose. Leon van Etten vertelt ons zijn verhaal.

Door Wout Schotsman

Bennekom. Best veel Bennekommers zullen nog weten dat er vele jaren gesproken werd over het opzetten van het ZorgpuntBennekom: een nieuwe apotheek met een gezamenlijke huisartsenpraktijk en andere zorgdienstverlening. Leon van Etten heeft jarenlang meegedaan en meegedacht en is toen met collega Balhuizen in 2003 uit het overleg gestapt. Het duurde hem te lang. Nu geniet hij van zijn vrijheid, van zijn comfortabel grote ruimte, van zijn trouwe team met de korte lijntjes. De patiënt heeft snel contact met de huisarts zelf. Zijn praktijk is zeer toegankelijk. Binnen zijn team is iedereen gelijkwaardig. Humor hebben is een belangrijke voorwaarde. Terwijl ik nog even in de wachtkamer zat, heb ik hem uitbundig horen lachten met de assistente, die mij attent thee komt brengen. Als huisartsen eenmaal in Bennekom zitten, blijven ze er kennelijk lang, maar ze komen overal vandaan. Leon is geboren in Ede, maar is toen hij twaalf was verhuisd naar Brabant, waar zijn vader hoofdonderwijzer was. Als 4-jarig jongetje wilde hij al dokter worden. Dat bleef zo. Uiteindelijk ging hij in Utrecht medicijnen studeren, waar hij ook zijn huidige vrouw ontmoette. Zo gaat dat als je allebei medicijnen studeert: dan word soms je beide huisarts en zelfs huisartsenechtpaar. Hij heeft overigens nog steeds een leuk contact met collega Klaas van der Elst van wie hij de praktijk indertijd heeft overgenomen..

In zijn praktijk heeft hij, behalve enkele verdenkingen, nog weinig coronaproblemen gehad. Zijn zorg betreft vooral de nevenschade die ontstaat. Niet iedereen kan goed omgaan met de coronaproblematiek, die tragische gebeurtenissen veroorzaakt en de bron van eenzaamheid kan zijn. Bovendien, de gewone zorg moet wel doorgaan. Hij benadrukt dat de patiënten wel moeten blijven komen. Er is, ook bij de overheid en de medici, nog veel onbekend. Onbekendheid kan angst veroorzaken en angst kan paniekreacties veroorzaken. We zullen pas later weten welke ‘paniek’ - maatregelen wel en welke niet zinvol waren. De beperkingen in het gewone leven, bij jong en oud, bij iedereen, geven schade, waarvan we de omvang nog niet kennen. Hij weet dat er best vaak geklaagd wordt over ‘de zorg’, maar de Nederlandse Gezondheidszorg is naar zijn mening de beste van de wereld. Er is ongetwijfeld wat te verbeteren in de organisatie en in de bureaucratie, maar de kwaliteit is geweldig. Nederlanders mopperen kennelijk gemakkelijker dan dat ze complimenten geven. Hij vindt het overigens wel mooi als hij oudere patiënten hoort zeggen “Beter dat ik overlijd dan mijn kleinkind”. Ja zo is de natuur: ruimte geven voor nieuw leven. Tip in deze coronatijd? Blijf nuchter nadenken en blijf positief.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden